کمکم به یک آپارات واقعی تبدیل میشود اینجا اگر همینطور فیلمنوشتهایم را ادامه دهم. چه میشود کرد اما وقتی دیدنیهای زیادی هنوز برجاست؟ اینبار دو فیلم را یکجا معرفی میکنم. Carol داستان دختر جوانیست (تِرِز) که در دههی بیست سالگی زندگیاش در یک فروشگاه بزرگ کار میکند و رویایی بیش از اینها

گفت: خداراشکر، داشتن یکیاش هم نعمت است چه برسد به اینکه هرکداممان دوتایش را داریم. داشت از دوستهای خوبی که حال هم را میفهمند حرف میزد و من با خودم فکر کردم راستی چرا تابهحال برای داشتنشان با صدای بلند شکر نکردهام؟! خدایا شکرت... معتقدم رفیق، فراتر از دوست است.

سهشنبهها را دوست دارم و هوای ابری ِ برفزا را عاشقم. و آخ از سلامهای خورشید! وقتی بازیگوشانه از میانهی ابرها سرک میکشد و گیسهای بلندش را تا نیمهی اتاقم میبافد. راستی گفته بودم کفشهای سِدری رنگم جلوی چشم هستند همیشه؟! وقتهایی که به پا میکنمشان خیال میکنم خیابانها میخندند. مثل آغوشی که برایت گشوده باشن...

"Grew Up At Midnight" Outside of the window I was sticking with you We were only kids then We’d get soaked right through We used to tell them I was staying at yours Sheltered in our own worlds We’d watch the rain right through We grew up at midnight We were only kids then Loving woman loving man

3-4 سال پیش باید میدیدمش! پیاش رفتم اما تشابه اسمی کار دستم داد و اشتباهی نشستم به تماشای محصولی که هیچ با تعریف و تمجیدهای شنیدهام جور نبود. با خودم گفتم آن همه بهبه و چهچه برای این؟! حسابی توی ذوقم خورده بود. گذشت و سرنوشت همین چند هفته پیش دستش را برایم رو کرد. فهمیدم جنس دست اولی که میخواس

مدتهاست که ذهنم درگیر خواستههای درونیم از زندگی شده است. به قدری مشغول کلنجار رفتن با روزمرگیهایم شدهام که دیگر فراموشم شده آرزو و رویای قلبیام چه بود؟ ماندهام بین انتخابهایی که نمیدانم کدام را دوستتر دارم...! بگذارید گام به گام تعریفش کنم. ادامه تحصیل این روزها دیگر حرف نامتعارفی نیست، وقت

Begin Again فیلمیست که به دنیای موسیقی میپردازد. دیالوگهایی که از سِحر و جادوی موسیقی بر زندگی آدمها میگویند و جان دوبارهای که به لحظههای آدمی میبخشند. داستان حول دو شخصیت اصلی پیش میرود. نخست (دَن) مردی که روزگاری یکی از بهترین تنظیمکنندههای عرصهی موسیقی بوده و شرکتی را تاسیس کرده که ای

زنانی که با گرگها میدوند (افسانهها و قصههایی دربارهی کهن الگوی زن وحشی) دکتر کلاریسا پینکولا اِستِس – ترجمهی سیمین موحد در درون هر زنی نیروی قدرتمندی زندگی میکند آکنده از بصیرت، شور، خلاقیت و دانش بیزمان. او همان "زن وحشی" است که طبیعت غریزی زنان را نمایندگی میکند. اما این موجود به گونهای

دلخوشکنک نباشید، یعنی یک دلخوشی کم و کوچک. همین شمایی که فکر میکنید هیچ کار بزرگی برنمیآید ازتان، همین شمایی که گمان میکنید شاید نقطهی کوچکی باشید در این دنیا؛ میتوانید بزرگترین دلخوشی یک نفر باشید. دلخوشی بزرگ آدمها شوید تا دیگران هم دلخوشتان کنند. کار دنیا همین است؛ یک روز علیه توست و یک روز لَه ت...

تا ابد بغضِ منِ غمزده کال است عزیز، دیدن گریهی تمساح محال است عزیز. تا شما خانهیتان سمت شمال دهِ ماست، قبلهی دهکدهمان سمت شمال است عزیز. پنجره بین من و توست مرا بوسه بزن، بوسه از آن طرف شیشه حلال است عزیز. ماه من عکس تو در چشمه گِلآلوده شده، عیب از توست ببین چشمه زلال است عزیز. دامِ گیسوی تو ب

آرامشم دلیل بر این نیست راحتم، بدتر شدهست بعد تو جایِ جراحتم. گردن نبود گردنهی برفگیر بود، جایی نمانده بود برای نزاکتم. یادش بهخیر عشق، دو چشمش دولول بود، در برف میدوید گوزن محبتم. من یک شکارِ زخمی پابسته پیش تو، تیر خلاصِ چشم تو میکرد راحتم. با رفتنِ تو جان غزلها به لب رسید، دیگر نمینشست کسی پای صح...

به پای تعریف میگذارم حرف رفقایم را؛ اینکه میگویند گاهی سلیقهات متعارف نیست. پیشنهاد موسیقاییِ اینبارم؛ هفتهی دلتنگی - رضا یزدانیِ جان هفته بدون تو شروع میشه، با شنبهای که بدتر از مرگه. فرقی نداره تو کدوم فصلیم، دنیای من بیتو پُر از برگه. یکشنبه رو باید مدارا کرد، با خاطراتی که پُرم کردن. ب

پرنده باشی و خود را به میلهها بزنی، کسی که هیچکسی نیست را صدا بزنی. به هر چه هست، به هر چه که نیست شک بکنی، به چشمهای خودت عینک "چرا؟!" بزنی. به بیگناهی ابلیس معتقد باشی، و در مناسک حج سنگ بر ... بزنی. هراس از شب تاریک و بیم موجت نیست، اگر که در ته مرداب دست و پا بزنی! دو دست خالی از جام باده، زل

لذت عشق در رسیدن نیست، راز پرواز در پریدن نیست. عشق گاهی ستارهای دور است، سیب سرخی برای چیدن نیست. با زبان نگاه صحبت کن، کار چشمت فقط که دیدن نیست! خانهی دوست را که گم کردیم، راه پیدا شدن دویدن نیست. این که میگویم از تو کم شدهام، اعتراف است، فلسفیدن نیست! چند روزی سکوت سهم من است، فرصت گفتن و شن

سعی کن با همهچیز کنار بیایی! فرار نکن، زمین به شکل احمقانهای گـِـرد است! رسول یونان

کفشهایم کجاست؟ میخواهم بیخبر راهیِ سفر بشوم. مدتی بیبهار طی بکنم، دو سه پاییز دربهدر بشوم. خستهام از تو از خودم از ما، ما، ضمیر بعید زندگیام... دو نفر انفجار جمعیت است، پس چه بهتر که یک نفر بشوم. یک نفر در غبار سرگردان، یک نفر مثل برگ در طوفان، میروم گم شوم برای خودم، کم برای تو دردسر بشوم.

قرار بود مرا جاده با تو جور کند، نه اینکه از تو مرا لحظهلحظه دور کند! تو بیمن آمده بودی ولی قرار نبود، از این مسیر فقط یک نفر عبور کند. "دچار آبی دریای بیکران"ام و عشق، خدا کند که مرا ماهی صبور کند! نَمی از این همه باران در آسمان تو نیست، مگر به فکر من این ابرها خطور کند! ببین! من از دل تاریک غار

امشب ساعت 00:30، هـــــــــــــــــــــــــــوم... چه فرصتی، چه شبی :) ;) رادیو جوان - برنامه اینجا شب نیست - با اجرای فرزاد حسنیِ جان

(موسیقی فیلم Far from the Madding Crowd - 2015 film) Come all you fair and tender girls That flourish in your prime Beware, beware Keep your garden fair Let no man steal your thyme. [2] For when your thyme it is past and gone He'll care no more for you And every place where your thyme was waste Will...

چه خوبه که هنوزم "اینجا شب نیست" با "من آن نیَم که حلال از حرام نشناسم، شراب با تو حلال است و آب بیتو حرام" شروع میشه :) چه خوبه که هنوزم رسمِ غزلخونی برجاست و پخش ترانههایی که عزیزن و خاطره ساز... و چه خوبتر که اختتامیهی این تا دو نشینی، هنوز هم میرسه به "من بودم و دوش آن بت بندهنواز، از من همه لاب...